Rodzaje Komunalnych Odpadów Stałych

TABELA RODZAJÓW ODPADÓW

Śmieci – wszystko to, co podlega wywózce komunalnej.

Odpady specyficzne – wszystkie śmieci pozostałe. Przeważają w produkcji odpadów.

- śmiecie domowe (np. odpady organiczne, papier, środki higieniczne, puszki, szkło, tekstylia, tworzywa sztuczne, itd.).

- zużyte oleje i płynny (np. płynny i oleje silnikowe, w tym napędowe).

- pozostałości po pojazdach i maszynach (np. zużyte opony, pozostałości po tapicerce, konstrukcja metalowa, itp.).

- śmieci ponadwymiarowe (np. meble, sprzęt RTV i AGD).

- odpadki rolnicze i z rzeźni (np.odpadki organiczne, pozostałości po nawozach, kości, gnojowica, itp.).

- śmieci uliczne (np. pety, liście, piach, papiery, itp.).

- odpadki szpitalne (np. jednorazowe: strzykawki, rękawice, opatrunki; organy i narządy).

- podobne do śmieci domowych odpady z urzędów (np. artykuły biurowe).

- specyficzne odpadki przemysłowe (np. pyły, sadza, ścieki, pozostałości z produkcji, itp.).

Odpady komunalne - odpady związane z bytowaniem człowieka. Stałe i ciekłe odpady powstające w gospodarstwach domowych, obiektach użyteczności publicznej, obiektach obsługi ludności z wyłączeniem zakładów opieki zdrowotnej i weterynaryjnej, nieczystości gromadzone w zbiornikach bezodpływowych, wraki pojazdów mechanicznych, odpady uliczne.

Typowe komunalne odpady stałe (KOS) składają się z odpadów organicznych, szkła, papieru, tworzyw sztucznych, tekstyliów, gumy, żelaza, metali niezależnych, kartonów z wielu różnorodnych materiałów, wyrobów „brunatnych”, wyrobów „białych” oraz drobnych odpadów chemicznych z gospodarstw domowych. Każdą z tych grup podzielić można na kilka części czy rodzajów:

SZKŁO

Szkło jest surowcem bardzo dobrze nadającym się do powtórnego przerobu. Wyroby ze szkła mogą być z powodzeniem wielokrotnie używane, a gdy ulegają zniszczeniu – ponownie przetwarzane, praktycznie w 100%.

Szklane naczynia doskonale nadają się do przechowywania produktów spożywczych i mogą być wykorzystywane wiele razy. Są nieszkodliwe, ponieważ nie wchodzą w reakcje chemiczne z żadnymi substancjami. Każda butelka, po umyciu, może być wykorzystana nawet 30 –krotnie a po rozbiciu staje się pełnowartościowym surowcem, z którego wytapia się nowe wyroby. To materiał, który może być wykorzystywany nieskończoną ilość razy. Produkcja szkła ze stłuczki szklanej odbywa się w temperaturze 1250 0C, gdy pierwotna produkcja wymaga 1500-1600 0C. Daje to oszczędność energii równą 50 %. Ponadto, ogranicza wydobycie surowców naturalnych, a tym samym zmniejsza stopień dewastacji środowiska.

Zdarza się, że wymogiem odbiorcy (przetwórcy) jest dostarczanie szkła rozdzielonego według koloru. Powoduje to konieczność ustawiania dwóch lub trzech pojemników na szkło, gdyż późniejsze rozdzielanie mieszanki szkła wielobarwnego, szczególnie gdy jest to stłuczka, jest kłopotliwe, praktycznie niemożliwe. Stłuczka biała jest bardziej poszukiwana, gdyż u nas produkuje się 80 % opakowań ze szkła bezbarwnego. Jednak o wiele lepszym rozwiązaniem jest stosowanie butelek wielokrotnego użytku. Butelka zwrotna może być napełniana ciągle na nowo i w ten sposób oszczędza się energie i surowiec. Butelkę taką można napełnić przeciętnie 24 razy, zanim się ja przetopi. Należy zwrócić uwagę, że wyprodukowane szkło nawet z upływem czasu już nigdy nie ulegnie rozkładowi. Dlatego trzeba je koniecznie przetwarzać.

Ilość szkła zbieranego do pojemników jest zależna od m.in.:

• gęstości rozstawienia pojemników;

• czasu trwania selektywnej zbiórki (co wiąże się z przyzwyczajeniami mieszkańców);

• informacji na ten temat;

• ogólnej dostępności miejsca, gdzie stoi pojemnik i wygody w użytkowaniu.

Pojemniki przeznaczone do zbiórki szkła powinny być wyposażone w otwory o kształcie i wielkości przystosowanym do tego typu odpadów. Najczęściej stosowane są otwory okrągłe, dodatkowo zabezpieczone przed opadami lub dostawaniem się do wewnątrz zanieczyszczeń. Poza tym odpowiedni kształt i wymiar otworu ogranicza wrzucanie innego typu odpadów. Takie pojemniki dobrze nadają się do zastosowania na osiedlach mieszkaniowych oraz w śródmieściu, szczególnie w obrębie stref handlowych, gdzie występuje duża ilość tzw. fałszywych wrzutów.

Przy wyborze pojemników na szkło oraz miejsca ich ustawienia ważnym kryterium jest hałas, powstający zarówno przy wrzucaniu oraz opróżnianiu. Dostępne są pojemniki na szkło o ścianach dźwiękochłonnych są one jednak drogie. Dlatego ważne jest odpowiednie ustawienie pojemników, tak aby zmniejszyć tę uciążliwość. Można także stosować ekrany wyciszające (szczególnie jeśli pojemnik ma stać w pobliżu budynków mieszkalnych lub wykorzystywać istniejące już ścian i inne osłony).

Do pojemników na szkło możemy wrzucać:

Można wrzucić

Nie można wrzucać

• butelki po napojach i mleku,

• słoiki szklane, po produktach spożywczych,

• butelki po napojach alkoholowych,

• szklane opakowania po kosmetykach.

• szklanych talerzy i kubków porcelanowych,

• ceramiki,

• żarówek i lamp neonowych,

• luster,

• szkła odpornego na ogień i okularowego,

• doniczek,

• ekranów telewizyjnych.

Uwaga! Zanim wrzucimy szkło musimy je starannie umyć. Należy wrzucać szkło bezbarwne do innych opakowań niż szkło kolorowe.

Do pojemników na odpady organiczne możemy wrzucać:

Tu wrzucam

Tu nie wrzucam

• obierki warzyw i owoców,

• ogryzki i pestki,

• skorupki jajek i łupinki po orzechach,

• fusy od herbaty i kawy,

• resztki jedzenia organicznego,

• stare produkty zbożowe,

• włosy i sierść zwierząt domowych,

• zwiędłe kwiaty cięte i doniczkowe,

• ziemię z kwiatów,

• skoszoną trawę, liście, gałęzie.

• zepsutej żywności,

• nabiału,

• produktów z zawartością tłuszczów zwierzęcych,

• mięsa, kości i ości z ryb,

• unikamy solonych resztek jedzenia,

• odchodów ludzkich i zwierzęcych,

• unikamy popiołów z domowego paleniska,

• piasku dla kotów,

• sztucznych płynów,

• pozostałych odpadów domowych.

Uwaga! Zanim wrzucisz odpady organiczne upewnij się, że nie ma tam innych odpadków, szczególnie specjalnych i niebezpiecznych.